terug naar NLP

Historie NLP

Neurolinguïstisch Programmeren is een vrij jonge, empirische wetenschap. Met empirisch wordt bedoeld dat het een wetenschap is die zich dus bezighoudt met kwesties die proefondervindelijk zijn vastgesteld. Het is ontstaan in Californië in de periode dat de ‘Flower Power’ begon te tanen en de ‘nieuwe zakelijkheid’ net begon op te komen. Dit was in het begin van de jaren '70. De grondleggers van Neurolinguïstisch Programmeren waren Richard Bandler en John Grindler.

Richard Bandler	John Grindler

Richard Bandler was van oorsprong wiskundige en leidde in het jaar 1974 een gestaltherapiegroep, zonder dat hij hiervoor gekwalificeerd was. Hij deed dat voornamelijk aan de hand van wat hij Fritz Perls, de grondlegger van de gestalttherapie, in video-opnames had zien doen. John Grindler, van oorsprong een taalkundige, nam op dat moment deel aan een van Bandler’s gestaltgroepen. Dit groeide uiteindelijk uit in een samenwerkingsverband tussen Bandler en Grindler. Het samenwerkingsverband was met name gebaseerd op hun ontevredenheid over het praktische nut van wat men op de universiteit kreeg voorgeschoteld. Deze ontevredenheid was uiteindelijk de aanleiding voor het ontstaan van Neurolinguïstisch Programmeren.

Zowel Bandler als Grindler waren van mening dat (psycho)therapeuten, die succes hadden met hun therapie iets speciaals deden met hun cliënten, hetgeen niet geleerd werd op de universiteit. Zodoende gingen zij een aantal gerenommeerde en succesvolle therapeuten bestuderen met de bedoeling hun woordgebruik, woordkeuzen, stembuigingen, zinsbouw en de verschillende niveaus waarop zij werkten in kaart te brengen. Deze mensen, onder wie Milton Erickson (psychiater/ hypnotherapeut), Fritz Perls (gestalttherapeut) en Virginia Satir (gezinstherapeute), stonden al jaren in de Verenigde Staten bekend om hun geweldige resultaten. Bandler en Grindler waren met name benieuwd naar de componenten die dat succes bepaalden. Zij waren benieuwd naar het hoe. Daarnaast waren zij ervan overtuigd dat als anderen dezelfde componenten op dezelfde manier zouden leren gebruiken, zij dezelfde resultaten zouden kunnen behalen.

Milton Erickson	Fritz Perls	Virginia Satir

Toen zij deze therapeuten bestudeerden ontdekten zij, naast de specifieke kwaliteiten van deze therapeuten (bijvoorbeeld de technieken die zij gebruikten) dat ieder mens een structuur hanteert in bijvoorbeeld het verwerken van informatie. Zo ontdekten zij dat mensen deze structuur gebruiken om hun eigen subjectieve wereld te scheppen via het neurologisch systeem. Daarnaast vonden zij een ander belangrijk aspect namelijk dat de communicatie meer is dan de verbale inhoud. Zij ontdekten onder andere dat het effect van de communicatie voornamelijk bepaald wordt door andere vormaspecten zoals lichaamstaal, hetgeen ongeveer 55% van de totale communicatie is en het stemgebruik welke 38% van de communicatie is. De woordkeuze, dat veelal hoog ingeschat wordt is maar 7% van de communicatie. De woordkeuze heeft dus in verhouding een kleiner aandeel in de communicatie en is dus minder belangrijk. Omdat de taal, de communicatie uiteindelijk een belangrijk aspect is, van de structuur die mensen hanteren, hebben ze de benadering Neurolinguïstisch Programmeren genoemd. Later is Neurolinguïstische Programmeren door vele anderen verder uitgebouwd, onder wie Robert Dilts en Steve Andreas.

Robert Dilts	Steve Andreas

Bij deze verdere ontwikkeling van NLP werd geput uit vele wetenschappelijke disciplines. Deze wetenschappelijke disciplines waren onder andere de taalkunde (of linguïstiek), want communicatie en de verschillende disciplines van de taalkunde hebben een nauwe relatie met elkaar. Verder natuurlijk de antropologie, kort gezegd de menswetenschappen, en de psychologie zijn bieden belangrijke onderdelen voor de verdere ontwikkeling van NLP.

terug naar NLP